Back to basic!

Met Bas Willems en Leo Jongen onderweg in West

In de gemeenteraden, Staten én Tweede Kamer als partij gedecimeerd. Wat doe je dan? In Utrecht spreken leden er vandaag over, maar wat mij betreft toonde deze zaterdag in Kerkrade al precies aan wat te doen.

 

Om 12.00 uur startte de eerste zaterdag na de verkiezingen zoals elke week sinds 2014 met het spreekuur van ons ombudsteam. Een cliënt meldde zich met een problematiek die niet in een simpel uurtje op te lossen was: bezig met het wegwerken van schulden, kampend met gezondheidsklachten, vaker in de clinch met instanties én af en toe gebukt gaand onder PTSS-klachten. We hebben de beste meneer naar eer en geweten geholpen en gaan met en voor hem aan de slag. “Back to basic!” verder lezen

Het gelijk van de kiezer

De kiezer heeft altijd gelijk, ook op 15 maart 2017. Waar het ook over gaat, de kiezer bedoelt er iets mee. Of het nu gaat om een derde van de Kerkrade kiezers die op de PVV heeft gestemd of het extreme verlies van de PvdA. De kiezer heeft altijd gelijk. Het is de taak aan verliezers om uit te zoeken waarom en daardoor sterker terug te kunnen komen.

Mijn partij heeft de afgelopen vier jaar een verbond gesloten met een tegenpool in economisch tegenvallende tijden. De kiezer strafte dat bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2014 en alle daaropvolgende verkiezingen keihard af. Betekent dit dat je het achteraf allemaal anders had moeten doen, dat je die coalitie niet aan had moeten gaan? Nee, geenszins. De PvdA heeft gedaan wat zij mijns inziens behoorde te doen: niet weglopen, maar verantwoordelijkheid nemen. Ook als dat betekent, dat je mee moet werken aan rechtse thema’s. Toekijken vanaf de zijlijn is weliswaar gemakkelijk, maar dat is nooit de drijfveer om politiek actief te worden. Bovendien: de kiezer gaf zowel VVD als PvdA bijna geen andere keuze. Net als nu, had de kiezer destijds ook gelijk. Het is per definitie het kenmerk van democratie. “Het gelijk van de kiezer” verder lezen

Waarom stemmen wél belangrijk is (en ook voor jongeren!)

Goed, op deze verkiezingsdag nog één blogje over landelijke politiek. In de afgelopen jaren heb ik heel wat campagnes meegemaakt, en heel wat mensen op straat gesproken. Veel reacties zijn positief, zeker als je laat blijken echt naar hen te luisteren. Toch hoor je vaak dat “ze toch doen wat ze willen” en “één stem geen verschil maakt”. Tel daarbij de desinteresse op van een grote groep jongeren en een belangrijk deel van de bevolking gaat niet stemmen.

Vooral dat jongeren niet actief genoeg zijn, blijkt uit het belangrijke democratische jaar 2016. Eerst kiest Groot-Britannië voor haar Brexit uit de EU, waarbij achteraf is gebleken dat dit vooral een stem van de oudere blijkt te zijn. De opkomst onder jongeren was zó laag, dat die niet kon opwegen tegen de Brexit-stem van de ouderen. Met andere woorden: de generatie van de toekomst wil in de EU blijven, maar heeft hiervoor niet hard genoeg gevochten. “Waarom stemmen wél belangrijk is (en ook voor jongeren!)” verder lezen

Aandacht en afzetten

De laatste weken is het vrijwel dagelijks prijs: de strijd voor aandacht en het afzetten tegen de opponent. Gisteren spande de kroon. Het debat tussen Mark Rutte en Geert Wilders, niet zo heel lang geleden nog knusse collega’s in een gedrocht van een gedoogsteunkabinet, werd gekenmerkt door het accentueren van alles wat de ander verkeerd deed.

De verkiezingscampagne staat bol van dit soort fratsen. Politieke partijen grossieren in plaatjes en websites om de verschillen tussen de eigen en een andere partij aan te duiden. En die andere partij doet doodleuk hetzelfde. Het CDA kwam tijdens het zojuist genoemde debat met het “Boze & Loze Beloften Bingo” (newsflash: het schijnt de enige partij te zijn die alle beloftes nakomt…) en feitelijk doet elke partij hetzelfde: waarom niet die ander? “Aandacht en afzetten” verder lezen

De race om het beste doelsaldo

Afgelopen weekend hebben we de zoveelste bizarre wending in het lopende seizoen van Roda gezien. Het was een week na de slappe vertoning tegen PSV, terwijl alle concurrenten punten pakten. De week daarvoor verloren we – hoewel niet geheel terecht – in Heerenveen. Het doelsaldo van die twee wedstrijden is -7. Waarom ik dat zeg? Daar kom ik zo op terug.

Eerst terug naar afgelopen weekend. ADO Den Haag won met 1-0 van NEC, Excelsior won van Heerenveen met ruime cijfers: 4-1. Op zondag moest Roda vervolgens aantreden tegen FC Groningen, dit seizoen niet goed, niet slecht, maar onberekenbaar. Zou het weer zo’n speelronde worden? Één ding was vooraf zeker: verlies zou per direct een laatste plaats betekenen na de winstpartij van ADO. “De race om het beste doelsaldo” verder lezen