Nu de punten nog!

Wéér een wedstrijd met lege handen. En dat na zondag, waar je alle recht op een overwinning had maar uiteindelijk een puntje overhield aan de thuiswedstrijd tegen Groningen. Je zou geneigd zijn om naar de dichtstbijzijnde kroeg te lopen en laat (of juist vroeg) thuis te komen om de pijn te verzachten. Het leed dat Roda heet, zou je als supporter bijna zeggen.

Gek genoeg ben ik na de uitwedstrijd tegen ADO gematigd positief gestemd. Waarom? Simpel: ik zie per wedstrijd meer lijn in het spel van Roda. Je kunt klagen over te laat of verkeerd wisselen, je kunt klagen over de het gebrek aan kwaliteit in het elftal, maar je kunt er niet omheen: Roda wordt sterker.

Je merkt het aan de automatismes tijdens balbezit. De slimme trucjes van Gustafson, het onverzettelijke werk dat Schahin verzet met steeds meer rendement, Engels die op stoom komt en zelfs begint met het leveren van potentiële assists, kortom: het begin ergens op te lijken!

Tuurlijk, we vegen niet opeens Feyenoord van de mat in De Kuip, ik blijf wel realistisch. We zijn niet opeens een subtopper geworden, we blijven een laagvlieger, maar ik zie een ploeg vechten met bij vlagen steeds beter voetbal dan in de afgelopen maanden.

En als we iets kunnen gebruiken in de maanden januari t/m maart, dan is het wel redelijk tot goed voetbal in de maanden dat we veel punten nodig hebben. Vergelijk het met ADO: alle hoop al opgegeven vorig seizoen na een competitiehelft en aan het einde: geen wolkje meer aan de lucht.

Geen flauwe kul: als we zo voetballen, gaan we veel meer punten pakken dan menigeen zou verwachten. In mei mag u mij bedanken voor dit profetische blogje. Einde bericht.

Gerelateerde berichten:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *