Schoon schip

Net als het tij lijkt gekeerd, slaat het noodlot nietsontziend toe. Na stijf achttiende te hebben gestaan, wedstrijden op rij te hebben verloren, had Molenaar de juiste formule gevonden en was de eindsprint ingezet met bij vlagen verrassend goed positiespel. En als de competitie nog twee wedstrijden langer zou duren, zouden we boven de streep zijn geëindigd. Daar ben ik heilig van overtuigd.

Helaas volgden er inderdaad twee wedstrijden, maar dan volgens de wetten van de play-offs en niet volgens die van de Eredivisie. En op dát moment werd de zwakte van deze ploeg weer zichtbaar. Het spelletje dat tegen Eredivisie-ploegen kon worden gespeeld, werkte niet en er was geen alternatief. Hoe kon dit dan gebeuren?

Wel fouten, geen eindschuldigen
Ik wil niet de schuld geven aan Molenaar, of Van Veldhoven. Zij zijn een seizoen lang actief voor de club, terwijl de puinhopen al langer liggen te roken. Zij zijn weliswaar eindverantwoordelijk, maar het werd hen vanaf het begin niet makkelijk gemaakt. Beiden werden geconfronteerd met het financieel buitensporige én kwalitatief ondermaatse technische beleid van Ton Caanen. Maak daar maar eens een succesformule van binnen een jaar.

Ik zeg daarmee overigens niet dat Molenaar geen fouten heeft gemaakt. Het heeft lang geduurd voordat het elftal z’n draai had gevonden, maar dat wat hem het meest aan te rekenen valt, zijn de onnodige en verkeerd uitgepakte opstellingen tegen voornamelijk VVV- en Utrecht-thuis. Met name die gemiste punten van de wedstrijd tegen VVV-thuis nekten je in de eindsprint.

Zinkend schip
Het gaat me echter te ver hem te slachtofferen, ons trainerskerkhof is vol genoeg. Hij is kalm gebleven, deed alles met een reden en hij verdient absoluut een kans de club mee op te bouwen. Datzelfde geldt wat mij betreft voor Harm van Veldhoven. Beiden zijn aan boord gekomen van een al zinkend schip. Wellicht maakten ze gedurende de tocht stuurfouten, maar het uiteindelijk ten onder gaan is hen niet aan te rekenen. De fout ligt ‘m in het niet goed aanpakken van problemen, in het met flikwerk repareren van het ene gat door tegelijk een tweede, groter gat te slaan. Het houdt je wat langer drijvend, maar uiteindelijk is het net zo goed voorbij.

Het enige dat ons rest is dat grote, fantastische schip dat Roda heet van de grond af aan opnieuw op te bouwen. Groot onderhoud plegen, nietsontziend. Alles wat rot is, moet eruit. En dan bedoel ik ook echt alles. Je gaat een seizoen tegemoet met veel concurrenten. Twente heeft maar één doel, NEC voelt de hete adem van de eigen supporters, altijd gevaarlijke ploegen als Volendam, Cambuur, Go Ahead Eagles en wellicht Sparta en/of De Graafschap zullen het ons ook al niet makkelijker maken. Een jaar of vijftien, twintig geleden was dit de halve eredivisie. Het komende seizoen moet je vanaf vandaag gaan voorbereiden.

Voorbereiden met verse krachten die hart voor de club hebben, gezond verstand gebruiken en hun netwerk in kunnen zetten. Oftewel: gooi alles eruit wat mede debet is aan deze degradatie en het wanbeleid dat daarachter schuilt. Geef Harm de ruimte om samen met Molenaar de Eerste Divisie voor te bereiden en zet iemand als kapitein aan boord die charisma heeft, sponsoren en supporters weet te binden en bij voorkeur netwerk heeft in de voetbalwereld.

Komend seizoen gaan we weer naar de meest krakkemikkige, kleine stadions toe. Komend seizoen mogen onze mannen met de staart tussen de benen voor promotie vechten tegen de beloften van eredivisieploegen.
Als we nu niet rigoureus schoon schip maken, is dat niet voor het laatst. En het zou zomaar kunnen zijn dat als de club het niet doet, de supporters daar een (geweldloos!!!) handje bij moeten helpen.

Gerelateerde berichten:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *