Sterkste schouders, zwaarste lasten

Kerkrade is een stad die gekenmerkt wordt door werkloosheid, armoede en mede daardoor ook door burgers met schulden. Onze gemeente heeft een stevig sociaal beleid om armoede terug te dringen en mensen aan het werk te helpen. Maar zelfs als je werk hebt, wil dat niet zeggen dat je geen financiële problemen kent. Iets over solidariteit.

Wat Kerkrade nodig heeft, is voortbouwen op dat wat nu al gebeurt. Een rechtvaardige Wmo, alle aandacht voor onze ouderen en het behouden en waar mogelijk verbreden van alle regelingen waar de lagere inkomens van profiteren. Kortom:voortbouwen op een rijtje investeringen in mensen waar ik best (en gepast) trots op ben.

  • Jaarlijkse tegemoetkoming in de zorgkosten € 125
  • Mantelzorgcompliment van jaarlijks € 200,-
  • Extra investeringen in de schuldhulpverlening
  • Extra inzet van geld voor de bestrijding van kinderarmoede.
  • In stand houden van het respijthuis in de wijngracht (kosten € 500.000) ter ontlasting van mantelzorgers
  • Overeind houden van ’t Elisabeth Stift met 26 zorgappartementen (€ 350.000)
  • Extra financiële bijdrage voor de aanpak van eenzaamheid (€ 300.000)

Wat mij betreft investeren we daarnaast ook meer in re-integratie. Meer budget voor het aan het werk helpen van onze inwoners. Of je jong of ouder bent, man of vrouw, pas werkloos of al jaren, hier geboren, pas in Kerkrade of pas in het land, iedereen moet geholpen kunnen worden om aan het werk te komen.

Boven alle voorzieningen die de gemeente kent en boven alles wat we nog gaan regelen, zweeft dat ene credo: de zwaarste schouders dragen de zwaarste lasten. Niet iedereen heeft het geluk om maandelijks geen geldzorgen te hebben. Niet iedereen heet het geluk nu al te weten waarschijnlijk altijd werk te hebben. Laten we doorgaan met voor elkaar te zorgen. Laten we elkaar blijven helpen, zowel in het dagelijks leven als via de regelingen die ten laste komen van hen die zich dat ook kunnen veroorloven.

Samen met iedereen die met mij mee wil denken maken we Kerkrade per dag, per maand en per jaar steeds socialer. Laten we samenleven. Daar wil ik voor (blijven) gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *