Vasteloavendszóndieg

Vasteloavendszóndieg, carnavalszondag in ABN. Een dag die bij ons volgt op de zaterdag van d’r Kingertsóg, de kinderoptocht die langs ons huis trekt. Jaarlijks hebben we dan de Elveroad (Raad van Elf) van de carnavalsvereniging van Kerkrade-West te gast sinds een van onze beste vrienden daar prins mocht zijn. Een traditie was geboren, maar dit jaar bleef het stil in huis.

Op carnavalszondag staat traditioneel de optocht in West op het programma voor Vasteloavends Verain Kweer durch Kirchroa (dwars door Kerkrade). De wagen is klaargemaakt, de kostuums zijn ontworpen en genaaid en de schminkgroep heeft het schema klaarliggen voor de leden. Onze groep kent zo’n 35 leden en hoewel de meesten alleen op maandag tijdens d’r Jroeëse Tsóg (“grote” optocht van Kerkrade) mee kunnen lopen, zijn we beide dagen goed vertegenwoordigd in de Kerkraadse straten.

Vasteloavendszóndieg 2021 zag er echter heel anders uit, zoals alles er sinds maart 2020 uitziet. En toch zetten we ook nu allemaal ons beste beentje voor. Want hoewel de niet-carnavalist wellicht niet kan begrijpen waarom het afgelasten van alle traditionele activiteiten met pijn in het hart was, voelt het voor de echte vasteloavendsvierder zwaar. En dus was het de stadsvereniging d’r Kirchröatsjer Vasteloavends Verain 1936 die een alternatieve activiteit had bedacht, uiteraard naast alle online initiatieven die er al waren: een speurtocht naar de woonhuizen van allerlei ex-prinsen verspreid door de gemeente.

Bij elke voordeur was een doos met snoepgoed te vinden, klaar voor elk kind dat weer een “prinsekap” voor het raam zag staan. Waar elke jaar de dozen snoepgoed uit de wagens worden gegooid, werden ze nu klaargezet voor alle kinderen. Zo ook die van ons.

En na een groot aantal ex-prinsen te hebben gevonden, sloten we de middag bij ons thuis in de tuin af. Netjes op afstand en met maar een zeer gering aantal familieleden, maar met carnavalsmuziek en uiteraard een hapje en een drankje. Een heel klein doekje voor het bloeden en absoluut niet vergelijkbaar met het echte geval, maar het is momenteel niet anders en met alle veiligheid voorop toch zeker weten ook beter dan niets.

Zo werd deze bizarre carnavalszondag in 2021 toch nog uniek en gezellig.

Trots op je ‘heemetsjtad’

Ik kan genieten van muziek die niet alleen goed in elkaar zit, maar ook echt een verhaal probeert te vertellen. Ik luister daarom graag naar Cash, maar zeker ook naar Bruce Springsteen. Gisteren luisterde ik voor de zoveelste keer naar het klassieke live-album Live/1975-85 en zodoende naar My Hometown.

Bruce vertelt in het nummer over de plaats waar zijn roots liggen (in zijn geval Freehold, NJ) en over zijn vader die met hem op schoot achter het stuur rondreed en zei: “Take a good look around, this is your hometown.” In de loop der jaren verandert zijn thuisstad door de tand des tijds. Criminaliteit, spanningen tussen zwart en wit en gesloten fabrieken met als gevolg gesloten winkels en werkloosheid bepalen het straatbeeld. Hij zou later in een tribute het volgende hierover zeggen: “What happens when the jobs go away and the people remain?” Wat als het werk wegtrekt (naar grote steden of het buitenland, bijvoorbeeld) en mensen werkloos achterblijven? Een vraag die niet alleen in Freehold speelt.

Zoals zo vaak bij Bruce zijn de onderwerpen misschien niet altijd positief (Born in the USA is echt geen lofzang over zijn land) maar zijn z’n nummers wel vaak doordrongen van een positieve afsluiting (zie bijvoorbeeld We take care of our own). Het glas is halfvol! Aan het einde van het nummer laat hij dan ook aan zijn eigen zoon zien wat zijn thuis is: “Son, take a good look around. This is your hometown.”

Hoewel de geschiedenis onvergelijkbaar is, kan ik mij prima inleven in dit nummer. Kijk naar de geschiedenis van Kerkrade en zie dat ook hier de geschiedenis een grote rol speelde in dat wat Kerkrade is geworden. Waar in Freehold een fabriek sloot, sloten in deze regio de mijnen en trok het werk weg, waar mensen achterbleven.

Hoewel dat een negatieve impact op deze regio heeft gehad, heeft dat soort gebeurtenissen uiteindelijk ook positieve invloed: het vormt je als in dit geval Kirchröadsjer tot wie je bent, het voedt je DNA en maakt je sterker.

En net als Bruce ben ik dan ook trots als ik met mijn kinderen door Kerkrade kan lopen om hen te laten merken, zien en voelen wat hun thuis is, waar zij opgroeien en wat hen identiteit geeft. Er kan nog zoveel gebeuren en niet alles is altijd positief, maar het blijft je  this is your hometown! You better be proud of it…

Danke vuur ‘t leëze!

 

Iets veel belangrijkers dan voetbal en politiek

Normaal wordt mijn blog gevuld met woorden over enigszins slecht voetbal en politieke dingen uit stad en land. In de afgelopen week gebeurde er echter iets dat ik al eerder heb meegemaakt, maar ontzettend bijzonder blijft en alle andere zaken in de wereld per direct naar een verre achtergrond verdrijft. Op woensdagochtend 28 juni werden mijn zoontjes Vik en Max geboren (foto’s onderaan).

In 2012 kwam Sophie ter wereld na een spannende fase in ons leven: in luttele maanden woonden Charlotte en ik samen, trouwden we en werden we ouders. Vooral dat laatste zal me altijd bijblijven. Het was dan ook bijzonder om wéér een geboorte mee te maken. En dat het ditmaal een tweeling was, maakte de hele zwangerschap en geboorte erg speciaal, maar ook zenuwslopend. Lees “Iets veel belangrijkers dan voetbal en politiek” verder