Slachtoffer van de overheid

Je zou maar één van de slachtoffers zijn, de dupe geworden van de dubieuze praktijken van de overheid inzake de kinderopvangtoeslag. Het lijkt een beetje op alle verplichtingen die vastzitten aan een werkloosheids- of bijstandsuitkering. Bedoeld om fraudeurs tegen de lamp te laten lopen of om mensen die niet wíllen werken (maar dit wel kunnen), niet zomaar te laten profiteren van “belastinggeld van de hardwerkende burger”.

Regels zijn er niet voor niks. Omdat niet iedereen gebruik maakt van voorzieningen maar deze soms (bewust) misbruikt, moet er controle zijn, terecht. Alleen gaat dat bij de Belastingdienst zover dat ze het kaf niet meer van het koren scheidt, maar iedereen aanpakt zonder te weten of zij hiermee te maken heeft met een fraudeur. Bij de Belastingdienst gaat men ervan uit dat degene die toeslag ontvangt, de boel aan elkaar liegt. Het zou andersom moeten zijn, goedwillenden horen nooit te lijden onder de praktijken van kwaadwillenden, maar dat is nu precies wat hier aan de hand is.

De gevolgen zijn niet te overzien en ook niet meer goed te maken: burn outs, scheidingen, torenhoge schulden, schaamte, andere psychische problemen, de puinhoop die is gecreëerd is gigantisch. En hoewel de overheid dit financieel misschien nog wel goed kan maken, is al het menselijke leed nu eenmaal geschied.

Een typisch staaltje van het uit het oog verliezen van mensenwerk, van maatwerk. En dan durft de verantwoordelijke bewindspersoon, staatssecretaris Menno Snel, doodleuk te beweren dat burgers die hier nu vragen over hebben gerust de Belastingtelefoon kunnen bellen. Juist ja, diezelfde Belastingtelefoon waar ze jarenlang tegen meer muren zijn opgelopen dan Kamerlid Van Haga ooit in z’n huizen kan plaatsen.
Van Haga is trouwens die voormalige VVD’er die de regels ook nogal naar zijn hand zette, waardoor anderen dan hijzelf de dupe werden.

En daarop volgt de mensonterende detentie van een jongen die hier geboren is, verlaten door zijn ouders die hun Nederlandse identiteit opgaven en daardoor plots stateloos. Dit was blijkbaar nooit een probleem totdat iemand dit ging melden, met als resultaat vier weken detentie. Detentie, dat was je krijgt als je een strafbaar feit hebt gepleegd bijvoorbeeld, overkomt je als door en door Nederlandse jongen die beter in de maatschappij meedraait dan menige VVD’er vanuit z’n ivoren toren ooit zou kunnen zien.

Het is walgelijk om te zien hoe er met burgers wordt omgesprongen. In de schulden gejaagd door je eigen overheid omdat iemand met teveel macht spelletjes kan blijven spelen. Vastgezet omdat je in Nederland geboren bent en hier al negentien jaar woont, gewoon omdat iemand die regels moet toepassen blijkbaar alle contact met de samenleving kwijt is, of omdat er in de steeds maar strengere regels geen plaats meer is voor maatwerk.

Des te schrijnender is het dat het al een hele tijd gaat over wachtgeld of reiskostenvergoeding van enkele, heel toevallig, VVD’ers. Waar ze zichzelf in en uit de penarie probeerden te praten, had ik liever dat ze meteen hadden gezegd: mijn eigen situatie komt wel, ik ga vandaag nog zorgen dat onze burgers rechtvaardig behandeld worden en alles wordt opgelost.

Daar worden beleidsmakers namelijk voor betaald. Om beleid uit te voeren en te controleren en vooral de menselijke maat te hanteren. En als ze dat goed doen, zal dat hele wachtgeld mij echt geen zier interesseren. Geld is niet eens zo belangrijk, mensen zijn dat wel.

Aan het werk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.